Sposób rozliczania wody i CO

Sposób rozliczania kosztów centralnego ogrzewania:
Dostawcą ciepła do budynków Wspólnot Mieszkaniowych zarządzanych przez Goleniowskie TBS Spółka z o.o. jest Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. w Goleniowie. Dostawca na podstawie cen i stawek opłat zawartych w taryfie wylicza opłaty za dostarczone ciepło. Taryfa o której mowa zatwierdzana jest corocznie przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.
Podstawę rozliczenia dostarczonego do budynku ciepła stanowi comiesięczna faktura wystawiona przez Dostawce, która zawiera składowe opłat z tyt. dostawy ciepła tj.: opłata stała za  zamówioną moc cieplną , opłata stała za usługi przesyłowe mocy cieplnej, opłata zmienna energii z licznika na cele c.o., opłata zmienna za usługi przesyłowe energii na cele c.o. oraz opłata za dzierżawę węzła  (dla niektórych).  Ilość ciepła dostarczonego do budynku wskazuje urządzenie pomiarowe – ciepłomierz główny w budynku. Rozliczenia kosztów dostarczonego ciepła dla budynków wspólnot mieszkaniowych, które zdecydowały o opomiarowaniu instalacji c.o. poprzez zamontowanie elektronicznych podzielników kosztów i głowic termostatycznych dokonuje wybrana przez Wspólnotę firma Thermocontrol ze Szczecina zgodnie z przyjętym w tej materii systemem pomiarowo-rozliczeniowy i podjętym przez Wspólnotę regulaminem rozliczania ciepła sporządzonym w oparciu o obowiązujące w tym zakresie ustawy i rozporządzenia, sporządzonym przez w/w firmę. Opracowana metoda rozliczania ciepła zakłada, że koszty dostarczonego ciepła rozliczane są z podziałem na opłaty stałe: za zamówioną moc  rozliczane wg m2 powierzchni mieszkań i opłaty zmienne: za zużytą energię cieplną  rozliczane w proporcji wg m2 powierzchni mieszkań ( 15 % kosztów c.o.) i w/g podzielników kosztów zamontowanych  w lokalach ( 85 % kosztów c.o.)  W przypadku braku możliwości (z powodu mieszkańców) dokonania odczytu podzielników kosztów w danym lokalu rozliczenie kosztów ciepła odbywa się jak w lokalach nieopomiarowanych. Lokale nieopomiarowane obciążone są kosztami w wysokości 120% maksymalnej ilości pobranej energii cieplnej przypadającej na 1m2 lokalu opomiarowanego. Zaliczka ustalana jest indywidualnie dla każdego użytkownika lokalu, w oparciu o koszty poniesione w roku poprzednim powiększone o 20 % (na wypadek zmiennej aury pogodowej i wzrostu cen za dostawę ciepła).
Dla budynków Wspólnot Mieszkaniowych, które zrezygnowały z podzielników kosztów, koszty energii cieplnej ( stałe i zmienne) rozliczane są na m2 powierzchni mieszkań.
Okresem rozliczeniowym jest rok kalendarzowy.
Podstawa prawna:
Ustawa – prawo energetyczne z dnia 10 kwietnia 1997 r. ( tekst jednolity z dnia 15 czerwca 2012 r. – dz. u. z 2012 r. poz. 1059), - art. 45 a ust. 5, 7 , 10
Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 17 września 2010 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń zaopatrzenia w ciepło 9 Dz. U. nr 194 , poz. 1291)
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. nr 75 poz. 690 z 2002 r. z późn, zm.)


Sposób rozliczania kosztów zużycia wody i odprowadzania ścieków:
Dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy o zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków zawartej między Goleniowskimi Wodociągami i Kanalizacją Spółka z o.o. a Wspólnotą. Ilość wody dostarczonej do nieruchomości określają wskazania wodomierza głównego na podstawie, których dostawca obciąża Wspólnotę co miesięczną fakturą. Rozliczenie zużycia wody odbywa się raz w roku po zakończeniu okresu obrachunkowego w oparciu o metodę  wybraną przez Wspólnotę określoną regulaminem w sprawie zasad rozliczania kosztów zużycia zimnej wody i odprowadzania ścieków podjętym Uchwałą Wspólnoty zgodnie, z którym rozliczenie kosztów zużycia zimnej wody i odprowadzenia ścieków  następuje w cyklach 12– miesięcznych wg stanu wodomierzy (główny i lokalowe-podliczniki) na dzień 31.12 każdego roku. Polega na zbilansowaniu wpłat zaliczkowych dokonywanych co miesiąc z należnością za zużytą wodę wynikającą ze wskazań wodomierzy lokalowych i ryczałty (lokale nieopomiarowane) i rozliczenia ewentualnej różnicy (uchybu) pomiędzy zużyciem wody wykazanym na wodomierzu budynkowym (zgodnie z fakturami wystawianymi przez Goleniowskie Wodociągi i Kanalizacja  Sp. z o.o.) a sumą zużycia wykazaną na wodomierzach indywidualnych i ryczałtu (obecnie 6,30 m3/os/m-c) proporcjonalnie do ilości mieszkańców zamieszkujących lokale bez wodomierzy.
Cenę dostawy wody i odprowadzenia wody ustala dostawca Goleniowskie Wodociągi  i Kanalizacja Sp. z o.o.,  od 01.01.2012 do 31.12.2012 r. jej wysokość  wynosi  łącznie 10,49 zł/m3 .
Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków ( dz. U. 2001 nr 72 poz. 747, Dz. U z 2006 r. .
Rozporządzenie Ministra infrastruktury z dnia 28 czerwca 2006 r. w sprawie określenia taryf , wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. nr 75 poz. 690 z 2002 r. z późn, zm.)


Metodę rozliczania kosztów  różnicy wskazań miedzy wodomierzem głównym a sumą wskazań wodomierzy w budynku wielolokalowym  wybiera właściciel  lub zarządca budynku.
Należnościami wynikającymi z przyjętej metody rozliczania obciąża osobę korzystającą z lokalu w takim budynku ( art. 26 ust. 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków). Przepisy nie określają jednak metod rozliczania strat wody, spośród których może wybierać zarządca. Wynika z tego, ze zarządca może sam określić te metody. W przypadku wspólnot mieszkaniowych przyjęła się praktyka, że metoda jest określana  w regulaminie rozliczania zużycia wody przyjmowanym w drodze uchwały przez właścicieli lokali. W regulaminach Wspólnoty przyjmują zazwyczaj jedna z dwóch metod rozliczania strat wody. Pierwsza jest rozliczenie strat proporcjonalnie do zużycia wody przez poszczególne lokale. Drugą metodą  jest uznanie straty wody za koszt części wspólnej i rozliczenie tego kosztu podobnie jak innych kosztów zarządu – stosownie do udziałów w nieruchomości wspólnej.
Czasami wspólnoty uznają straty wody za koszt indywidualnych lokali i przyjmują jednakową dla wszystkich lokali metodę rozliczeń ( np. według liczby osób). We wspólnotach w których właściciele nie przyjęli regulaminu rozliczeń kosztów zużycia wody, zarządca powinien wyjaśnić na rozliczeniu przyjętą metodę. Należy dodać, że straty raczej nie powinny przekraczać 5 % ogólnego zużycia wody, jeśli są wyższe konieczne jest sprawdzenie szczelności instalacji wodnej.
Zarządca dostarcza każdemu właścicielowi imienne rozliczenie wody na dany lokal, sporządzone na podstawie wpłat i faktycznego zużycia oraz ceny wody. Wynika to z art. 26 ust. 2 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Należy zaznaczyć , że zgodnie z art. 26 ust. 2 przywołanej ustawy suma obciążeń za wodę i ścieki ( na poszczególne lokale w danych budynku) nie może być wyższa od ponoszonych poprzez wspólnotę na rzecz przedsiębiorstwa wodociągowo- kanalizacyjnego, zatem rozliczenie kosztów wody i odprowadzenia ścieków obejmuje całą wodę  doprowadzoną do budynku.
Idealne rozliczenie kosztów wody możliwe jest wtedy, gdy wszystkie lokale zaopatrzone  są w wodomierze, daty rozliczeniowe na fakturach wystawionych przez dostawce pokrywają się z datami okresu rozliczeniowego , a suma odczytów wodomierzy równa jest sumie zużycia wody wykazanej na fakturach dostawcy. Niestety takie sytuacje nigdy się nie zdarzają. Najczęstsze przyczyny odbiegania sytuacji rzeczywistej od idealnej są następujące:

  1. suma odczytów wodomierzy jest różna od wielkości dostawy wody wykazanej przez zakład wodociągi,
  2. okres, za który wystawione są faktury jest różny od okres za który rozliczane są koszty wody,
  3. nieruchomość jest zaopatrzona w wodomierze, ale odczyty licznikowe nie sa dostarczane w pożądanym terminie,
  4.  odczyty licznikowe nie są wiarygodne,

Istnieją dwie kategorie przyczyn powodujących powstanie różnicy pomiędzy wodomierzem głównym a sumą wodomierzy lokalowych ( uchyb).
Pierwsza z nich wynika z samej natury pomiaru a druga z nie właściwego użytkowania systemu pomiarowego . Wodomierze jak każde urządzenia pomiarowe mierzą przepływ wody z określoną dokładnością. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy    i Polityki Społecznej w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać wodomierze dopuszczalny błąd dla wodomierzy do zimnej wody wynosi do +/-5 %. Nie da się również uniknąć uchybu spowodowanego małymi przepływami wody. Najczęściej stosowane wodomierze o przepływie nominalnym 1,5 m3/h zamontowane w pozycji pionowej (klasa A) nie wykazują przepływów poniżej 40l/h lub wykazują je z dużym błędem. Zużycie wody na poziomie 40l/h spowodowane jest często drobnymi nieszczelnościami przyborów sanitarnych (przysłowiowa: nieszczelna uszczelka). Jeżeli sytuacja taka występuje w kilku mieszkaniach naraz to licznik główny może wychwycić zużycie wody, podczas gdy liczniki lokalowe niczego nie wskażą.
Istotną przyczyna występowania różnicy jest również sposób montażu wodomierzy lokalowych tym samym klasa dokładności  z jaką pracują oraz czas potrzebny do zebrania odczytów.  Wodomierze znacznie lepiej pracują w pozycji poziomej. Wodomierz spełniający wymogi klasy B lub C w pozycji poziomej przy zainstalowaniu go w pionie odpowiada klasie A lub B. Ma to szczególne znaczenie dla wychwycenia małych poborów wody, a także wielkość przepływu nominalnego. W przypadku wodomierzy lokalowych o zbyt małym przepływie nominalnym (tj.1m3/h) przy gwałtownym uruchomieniu przyboru sanitarnego zużywającego dużo wody (spłuczka klozetowa, bateria wannowa) licznik „staje” i nie wskazuje zużycia wody, choć poza tym działa prawidłowo.
W przypadku wodomierzy zainstalowanych wewnątrz lokali, odczytanie ich rzadko daje się przeprowadzić  w ciągu jednego dnia. Nierzadko trwa to kilka dni. Na. Jeżeli odczytu dokonujemy raz na sześć miesięcy to w ciągu dwóch dni nastąpi zużycie 1% wody i o tyle zwiększy się uchyb.
Przyjmuje się ze błąd uchybu może sięgać do 10 % całkowitego zużycia wody. Jeżeli uchyb przekracza 10% należy przypuszczać, że układ pomiarowy nie spełnia prawidłowo swojej roli. Często mówi się wtedy o manipulowaniu licznikami wody.